Küçük günahların affedilme ümidi çoktur. Fakat bu altı sebeple küçük günahlar büyük günah olur.
1- Küçük günahı sürekli işlemek. Daima dedikodu yapmak, sürekli ipekli elbise giymek veya devamlı oyun-eğlence ile ilgili şeyler dinlemek gibi. Küçükte olsa devamlı günah işlemek kalbi karartır. Bunun tersine devamlı itaatte kalbi aydınlatır. Onun için, Peygamberimiz (Selamun Aleyküm.v) buyuruyor ki: “Amellerin hayırlısı, az da olsa devamlı olanıdır.” Küçük günaha tutkun olan kimse, daima istiğfar edip pişman olmalı, bir daha yapmamayı azmetmelidir. “Büyük günah istiğfar ile küçük günah olur, küçük günah ise devamlı işlenirse büyük günah olur” diye bir söz vardır.
2- İşlenen günahı küçük görüp, önemsiz gözüyle bakmakla günah büyük olur. Günahı küçük görmek gafletten ve günaha alışkın olmaktan ileri gelir. Aynı zamanda imanın kuvvetli olmadığını ve kalbin kararmış olduğunu gösterir. Kalp zamanla büyük günahları da küçük görmeye başlar. Peygamberimiz (Selamun Aleyküm.v) buyuruyor ki: “Mümin günahını, tepesine dikilmiş bir dağ gibi görür üzerine düşeceğinden korkar. Münafık ise günahını burnuna konup beklemeden hemen uçup gidecek sinek gibi görür.”
3- Günahı ganimet ve fırsat bilmek ve onunla övünüp sevinmek. “Falan kimseye şöyle dedim”, “onu konuşmada rezil ettim” gibi şeyler söylemek.
4- Günahının gizli kalmasını kendisi için yardım telakki edip bunun kendisini oyalama ve aldatma olduğundan, tamamıyla felaketine sebep olmasından korkmamak.
5- Yüce Allah’ın örttüğü günahın perdesini açmak. Böyle bir durumda başkasının da onun günahına rağbet etmeleri tehlikesi vardır. Böylece hem kendi günahının vebalini, hem de başkasının buna rağbet etmesinin vebalini yüklenmiş olur.
6- Günah işleyenin alim ya da önder olması ve bu halini gören başkalarının, “caiz olmasaydı o yapmazdı” diyerek o günahı işlemeye cesaret bulmaları. Alim ve önderlerin bu husustaki mesuliyetleri çok büyüktür.